Tytuł dokumentu: Faya dayi to zaklęcie wypowiadane przez rolników w trakcie uprawy khatu. I choć oznacza: „narodziny dobrego samopoczucia”, to film przedstawia coś zupełnie innego: ciężkie życie rolników w Etiopii oraz dewastujące skutki zażywania tego narkotyku.
Na Fogo, wulkanicznej wyspie Zielonego Przyladka do jednego z mieszkańców podchodzi Japończyk i oferuje herbatę parzoną zgodnie z japońskim zwyczajem. Reżyserce wspaniale sie udał film z elementami realizmu magicznego.
Kulu jest wybredny: nie je z miseczki. Trzeba go wyprowadzać, by najadł się mrówek i termitów. Na Netflix film o tym łuskowcu.
Sprzeciwem wobec apartheidu były jego zdjęcia, o których wiedział, że niosą ze sobą ogromne ryzyko. „Byłem świadomy, że po tym nie będę mógł już mieszkać w RPA, ale mnie to nie obchodziło”.
W przeddzień wybuchu II wojny do ówczesnej brytyjskiej Kolonii Kenii przyjeżdża żydowska rodzina Redlichów, uciekając przed nazistowskimi prześladowaniami.
Dobrze, że powstał film „Królowa wojownik” – i to z wielu powodów. Pierwszym jest frajda z oglądania epickiego obrazu w odchodzącym już stylu, a drugim jest poruszenie w filmie takich tematów jak udział afrykańskich handlarzy w międzynarodowym rynku niewolników oraz podkreślenie sprawczości kobiet.
Prezydent chce, by Wielkim Imamem został… - gdy usłyszałam te słowa na początku filmu „Chłopiec z niebios”, szybko zrozumiałam, dlaczego reżyser w Egipcie jest personą non grata. Obnaża kulisy bezwzględnej walki o władzę między przywódcami religijnymi i politycznymi.
Hipopotam nie umie pływać. Kto nie zobaczy podwodnych zdjęć, jak biegnie w wodzie, ten nie wie, co traci. Ciężki zwierz biegnie jak podbijany przez dziecko balon czy astronauta w stanie nieważkości na orbicie. Kolejny raz z fascynacją polecam serial pokazujący olbrzymy z Afryki.
Przedsięwzięcie było karkołomne: w kilka tygodni napisać i skomponować charytatywny przebój, zbierający pieniądze na głodującą Etiopię. A potem przekonać największe gwiazdy popu i zgromadzić je w jednym miejscu, by go nagrały. Bez komórek, maili, internetu.
Słynący z niebezpieczeństw rajd Paryż-Dakar to nic w porównaniu z opartym na prawdziwych wydarzeniach filmie “Ja, kapitan” o drodze migrantów z Senegalu do Włoch.
Dokument nagradzanej w Berlinie i Cannes reżyserki Mati Diop jest poetyckim zapisem zwrotu przez Francję pierwszych 26 dzieł sztuki, zagrabionych ponad sto lat temu z dzisiejszego Beninu.
Matka afrykańskiego kina, żona jednego z ojców angolskiej niepodległości, nakręciła film o walce z portugalskim kolonizatorem. Demaskujący brutalność reżimu obraz został wpuszczony do kin dopiero po Rewolucji goździków.