Blog Afrykański Kawałek Afryki

Stereotyp wiecznie żywy

13 sierpnia 2021

Na wyśmie­ni­tej (!) wysta­wie Wil­hel­ma Sasna­la moż­na jak w lustrze przej­rzeć się w ste­reo­ty­pach na temat Afrykańczyków. 

W war­szaw­skiej wysta­wie „Taki pej­zaż” w Muzeum POLIN Wil­helm Sasnal pyta (cel­nie!) o dzi­siej­szą Pol­skę. Uwa­gę przy­ku­wa­ją trzy obra­zy, przed­sta­wia­ją­ce Afry­kań­czy­ków. Wszyst­kie trzy uka­zu­ją miesz­kań­ca Afry­ki w spo­sób bar­dzo stereotypowy.

Tu Afry­kań­czyk uka­za­ny jest jako oso­ba nie­doj­rza­ła – dziec­ko, Murzynek…

W tym obra­zie Sasna­la tak­że mamy wyobra­że­nie Afry­kań­czy­ka typu nie­doj­rza­łość, podat­ność na krzyw­dę, wykorzystanie.

Trze­ci obraz to maska zamiast portretu.

Trud­no nie odnieść wra­że­nia, że Wil­helm Sasnal chciał poka­zać, jak bar­dzo w popu­lar­nym odbio­rze Afry­kań­czy­cy są przed­sta­wia­ni ste­reo­ty­po­wo: jako nie­doj­rza­li, gor­si, jako dzie­ci czy maski – a nie auto­no­micz­ne jednostki.

Wycho­wa­li­śmy się na wier­szy­kach o Murzyn­ku Bam­bo. Jeste­śmy pro­duk­ta­mi epo­ki. Nosi­my ze sobą te krzyw­dzą­ce ste­reo­ty­py: czy chce­my, czy nie (z wie­lu badań, jak choć­by prof. Patri­cii Devi­ne z Uni­ver­si­ty of Wiscon­sin-Madi­son, wyni­ka, że pozo­sta­je­my pod wpły­wem uprze­dzeń nawet wte­dy, gdy są sprzecz­ne z war­to­ścia­mi, któ­re wyznajemy). 

Nikt nie jest od nich wol­ny, cho­ciaż każ­dy powi­nien się starać 🙂

PS

Koniecz­nie odwiedź­cie tę wysta­wę; dla mnie naj­więk­sze­go żyją­ce­go pol­skie­go mala­rza. Patrz­cie np. na takie pol­skie pejzaże:

A naj­więk­sze wra­że­nie na mnie zro­bił ten dyp­tyk poni­żej. Sasnal nama­lo­wał go w trak­cie powro­tu z syl­we­stro­we­go wyjaz­du. Tro­chę dla mnie poka­zu­je on, co jest naszą pierw­szą powin­no­ścią w 70 lat po Auschwitz: nie odwra­cać głowy.

Podziel się:

Skoro nogi Cię tu przyniosły, to idź krok dalej i wesprzyj naszą pomoc Afryce :)

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on print
Wydrukuj
Musoma Tanzania

Do szkoły przychodzą zmęczone i głodne

Na tan­zań­skiej wsi każ­de dziec­ko musi pra­co­wać, a nie każ­de idzie do szko­ły. Oczy­wi­ście, dzie­ci powin­ny mieć obo­wiąz­ki, bo uwa­żam, że nasz euro­pej­ski model wycho­wa­nia, gdzie cała rodzi­na krę­ci się wokół dziec­ka, też nie jest wycho­waw­czy. Nato­miast w Tan­za­nii widzę dru­gą skraj­ność. Dzie­ciom bra­ku­je wspar­cia, jedze­nia, edu­ka­cji – mówi Domi­ni­ka Bań­ce­rek CR z przed­szko­la w Butu­ru w Tanzanii.

Powstaniec warszawski z Nigerii

Chwi­lę przed Godzi­ną „W” 1 sierp­nia w Pasa­żu Wie­cha przy ul. Zło­tej w War­sza­wie uczczo­no jedy­ne­go powstań­ca war­szaw­skie­go, pocho­dzą­ce­go z Afry­ki: Augu­sta Agbo­la O’Browna.

pogrzeb madagaskar

Opowieść z Madagaskaru

Głód w wię­zie­niu był taki, że sta­li­śmy przed dyle­ma­tem: czy odpo­wied­nio pocho­wać zmar­łych, według ich tra­dy­cji (czy­li kupu­je­my bia­ły mate­riał, któ­rym owi­ja się zmar­łe­go) czy dać więź­niom ryż, żeby resz­ta przeżyła?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.