Blog Afrykański Kawałek Afryki

Jeśli ptak może latać, to czemu my nie możemy?

10 grudnia 2019

„Ludzie mówią, że cza­sa­mi uno­sił włócz­nię i celo­wał ostrzem w Księ­życ. A potem brał zamach i z całych sił ciskał nią w Srebr­ny Glob. Gdy ktoś go pytał, co robi, odpo­wia­dał: ‘Spójrz na to drze­wo. Ponie­waż je widzę, mogę do nie­go dojść. Tak samo jest z Księ­ży­cem’”. Histo­ria – praw­dzi­wa – o kolo­nia­li­zmie, bun­cie i marzeniach.

Bartek Sabela, Afronauci. Z Zambii na Księżyc
Bar­tek Sabe­la, Afro­nau­ci. Z Zambii na Księżyc

Lata 60. ub. wie­ku. Nie ma jesz­cze Zambii i wie­lu kra­jów Afry­ki. Jest bry­tyj­ska kolo­nia, rasizm, i segre­ga­cja. W roku wywal­cze­nia nie­pod­le­gło­ści dla Zambii bojow­nik o wol­ność rzu­ca wyzwa­nie: pod­bi­je­my Kosmos. Edward Muku­ka Nko­lo­so przy­go­to­wu­je lot na Księ­życ. Mówi: „Jeśli ptak może latać, to cze­mu my nie może­my? Ktoś na to odpo­wie, że nie, to nie­moż­li­we, bo nie mamy skrzy­deł, nie mamy tego, nie mamy tam­te­go. Nie! Macie za to coś wię­cej! – I poka­zy­wał pal­cem swo­ją gło­wę. – Macie mózgi, któ­re dosta­li­ście od Boga!”.

Nko­lo­so był pod­ofi­ce­rem wojsk kolo­nial­nych, wal­czył w imię Wiel­kiej Bry­ta­nii pod­czas II woj­ny. W nowo powsta­łej Zambii został poli­ty­kiem i sze­fem Zambij­skiej Naro­do­wej Aka­de­mii Nauki, Badań Kosmicz­nych i Filo­zo­fii. Cel Aka­de­mii: loty na Księ­życ i na Mar­sa, a tak­że… prze­ści­gnię­cie pro­gra­mów kosmicz­nych Sta­nów Zjed­no­czo­nych i Związ­ku Radziec­kie­go (któ­re były wte­dy na eta­pie rywa­li­za­cji, kto jako pierw­szy wyśle czło­wie­ka w komos). Na obrze­żach Lusa­ki powstał ośro­dek, w któ­rym szko­le­nia obej­mo­wa­ły m.in.… tur­la­nie się ze zbo­cza w becz­ce, by przy­sto­so­wać przy­szłych kosmo­nau­tów do sta­nu nieważkości.

Nie­szko­dli­wy maniak lub wariat? Bła­zen? Ory­gi­nał? A może ktoś, od kogo moż­na się uczyć, jak wie­rzyć w marzenia?

Bar­tek Sabe­la, Afro­nau­ci. Z Zambii na Księ­życ, wyd. Czar­ne, Woło­wiec 2017

7/10

Książ­kę moż­na kupić w Anty­kwa­ria­cie i Księ­gar­ni Teze­usz.

Podziel się:

Skoro nogi Cię tu przyniosły, to idź krok dalej i wesprzyj naszą pomoc Afryce :)

Facebook
Twitter
Wydrukuj
zadupia-recenzja- antunes

Czas popiołów

„Chciał­bym się nie uro­dzić, żeby na to nie patrzeć” - mówi mło­dy por­tu­gal­ski lekarz, któ­re­go faszy­zu­ją­cy reżim wysłał na woj­nę do angol­skiej kolonii.

jonn-eledge-granice-swiata-recenzja

Trudne proste granice

„Zaj­mo­wa­li­śmy się ryso­wa­niem linii na mapach - mówił bry­tyj­ski pre­mier lord Salis­bu­ry po kon­fe­ren­cji ber­liń­skiej w 1885 r. - w miej­scach, gdzie nigdy nie posta­ła sto­pa bia­łe­go czło­wie­ka. Dzie­li­li­śmy mię­dzy sobą góry, rze­ki i jezio­ra, a jedy­ną prze­szko­dą było to, że dokład­nie nie wie­dzie­li­śmy, gdzie się znajdują”. 

adichie-bilans-snow

Cztery kobiety, w tym jedna prawdziwa

Mimo uprzy­wi­le­jo­wa­nej pozy­cji, a może wła­śnie dzię­ki niej - nige­ryj­skie eli­ty opi­sy­wa­ne w naj­now­szej powie­ści Adi­chie są nazna­czo­ne jakimś rodza­jem nudy. Życie kobiet krę­ci się wokół męż­czyzn, a przed­mio­tem rodzin­nych roz­mów są głów­nie pra­cow­ni­cy, obsłu­gu­ją­cy ich codzienność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *