Blog Afrykański Kawałek Afryki

Przekleństwo wyboru

2 maja 2020

Muzy­ko­log sły­szy pio­sen­kę, któ­ra go uwo­dzi tak sku­tecz­nie, że wędru­je za nią z Nowe­go Jor­ku w śro­dek afry­kań­skiej dżun­gli. A potem zosta­je tam na ćwierć wieku.

Luis Sar­no, podróż­nik i muzy­ko­log, przy­ja­ciel Jima Jar­mu­sha i pier­wo­wzór posta­ci głów­ne­go boha­te­ra w fil­mie „Tru­posz” zapra­sza do wsi ludu Bay­aka w Repu­bli­ce Środ­ko­wo­afry­kań­skiej, gdzie miesz­ka od 25 lat. Zwią­zał się z Pig­mej­ką, ma nasto­let­nie­go syna Seme­die­go. Przy­gna­ła go tu miłość do muzy­ki i rady­kal­na chęć zmia­ny życia. Z Nowe­go Jor­ku wygna­ły go mło­dzień­czy bunt i sil­na nie­zgo­da na uło­że­nie zachod­nie­go świa­ta – jak opo­wia­da o ich wspól­nie prze­ży­tej mło­do­ści Jim Jarmush.

uciekinier z nowego jorku

Siłą tego fil­mo­we­go doku­men­tu jest wej­ście z kame­rą w intym­ność wsi ludu Bay­aka. Gdy­by nie to, że jego boha­te­rem miesz­ka tu już 25 lat – nigdy reży­ser nie uzy­skał­by tak praw­dzi­we­go, poru­sza­ją­ce­go obrazu.

Luis bie­rze swo­je­go syna w podróż do Nowe­go Yor­ku. Chce, by chło­pak po latach sam pod­jął decy­zję, gdzie chce miesz­kać. Widzi­my ocza­mi Seme­die­go nowo­jor­skie wie­żow­ce, tak jak chwi­le wcze­śniej widzie­li­śmy szczy­ty drzew w tro­pi­kal­nej dżun­gli. Widzi­my dzie­cia­ki bawią­ce się pił­ką w wybe­to­no­wa­nym podwór­ku mię­dzy wie­ko­miej­sk­mi kamie­ni­ca­mi – tak jak wcze­śniej widzie­li­śmy ich rów­nie­śni­ków z Środ­ko­wej Afry­ki, pół­na­gich, zwin­nych, płu­ska­ją­cych sie w kry­sta­licz­nym strumieniu.

Uciekinier-z-Nowego-Jorku--Song-from-the-Forest-

Nie jest to jed­nak film o pochwa­le utra­co­ne­go, nie­win­ne­go życia. Nie jest to film o odna­le­zie­niu sie­bie i swej dro­gi w czy­stym świe­cie bez zgni­łe­go kapi­ta­li­zmu … bla­bla­bla. To film o prze­kleń­stwie wybo­ru, o dra­ma­tycz­nym poszu­ki­wa­niu szczę­ścia, o cenie, jaką pła­ci­my za swo­je marze­nia. I o muzy­ce, któ­ra koi każ­dą samot­ność. Rene­san­so­wa poli­fo­nia daje siłę Luiso­wi, gdy jej potrze­bu­je w dżun­gli; muzy­ka Pig­me­jów daje mu to samo w trud­niej­szym momen­tach w Nowym Jorku.

Michael Obert, Uciekinier z Nowego Jorku

Niem­cy / USA / Repu­bli­ka Środ­ko­wo­afry­kań­ska, 2013, Ninateka.pl

7,5/10

Louis Sarno film

Podziel się:

Skoro nogi Cię tu przyniosły, to idź krok dalej i wesprzyj naszą pomoc Afryce :)

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on print
Wydrukuj
camilla-nielsson-prezydent

Gdy nokaut nie powala

130 minut fil­mu doku­men­tal­ne­go o wybo­rach w Zim­ba­bwe brzmi jak lek na bez­sen­ność. Tym­cza­sem dosta­je­my bra­wu­ro­wo zmon­to­wa­ny, świet­nie sfil­mo­wa­ny zapis poli­tycz­ne­go star­cia: but­ne­go gigan­ta z mło­dym idealistą.

biegnac-pod-wiatr

Biegnąc po Oscara

Etiop­ski kan­dy­dat do Osca­ra „Bie­gnąc pod wiatr” nie jest banal­ną histo­rią o dwóch przy­ja­cio­łach z dzie­ciń­stwa, któ­rych deter­mi­na­cja prze­zwy­cię­ża wszyst­kie prze­szko­dy w dro­dze na szczyt. 

Musoma Tanzania

Do szkoły przychodzą zmęczone i głodne

Na tan­zań­skiej wsi każ­de dziec­ko musi pra­co­wać, a nie każ­de idzie do szko­ły. Oczy­wi­ście, dzie­ci powin­ny mieć obo­wiąz­ki, bo uwa­żam, że nasz euro­pej­ski model wycho­wa­nia, gdzie cała rodzi­na krę­ci się wokół dziec­ka, też nie jest wycho­waw­czy. Nato­miast w Tan­za­nii widzę dru­gą skraj­ność. Dzie­ciom bra­ku­je wspar­cia, jedze­nia, edu­ka­cji – mówi Domi­ni­ka Bań­ce­rek CR z przed­szko­la w Butu­ru w Tanzanii.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.