Blog Afrykański Kawałek Afryki

Kiedy to się skończy?

20 sierpnia 2020

150 straż­ni­ków par­ku naro­do­we­go Wirun­ga w Demo­kra­tycz­nej Repu­bli­ce Kon­ga stra­ci­ło życie, wyko­nu­jąc swo­je obo­wiąz­ki. W par­ku chro­nią gory­le gór­skie, gatu­nek eks­tre­mal­nie zagro­żo­ny wygi­nię­ciem (na całym świe­cie żyje ich nie wię­cej niż 1000).

Straż­ni­cy wal­czą z kłu­sow­ni­ka­mi, rebe­lian­ta­mi i przed­sta­wi­cie­la­mi mię­dzy­na­ro­do­we­go kon­cer­nu pali­wo­we­go.

Film utrzy­mu­je kon­wen­cję śled­czą – mło­da, pięk­na dzien­ni­kar­ka za pomo­cą ukry­tych kamer docie­ra do praw­dy o dzia­ła­niach kon­cer­nu. Brzmi banal­nie? Jak to mówią – sko­ro banał to coś sto razy sły­sza­ne­go, to nie ma nic praw­dziw­sze­go niż banał.

Trudno być optymistą

To film doku­men­tal­ny – poka­zu­je praw­dę, któ­rą sły­sze­li­śmy już sto razy. Eh, nic się nie zmie­nia – chcia­ło­by się powie­dzieć po ogląd­nię­ciu tego fil­mu. Naj­bar­dziej pora­ża w tym fil­mie wła­śnie powta­rzal­ność. Widz chce się zapy­tać: kie­dy to się wresz­cie, do cho­le­ry, skoń­czy?

Kie­dy skoń­czy się coś, co jako Euro­pej­czy­cy już sto razy potę­pi­li­śmy, odwró­ci­li­śmy się od tego i uzna­je­my za trud­ną i wsty­dli­wą, ale jed­nak prze­szłość? Trud­no być opty­mi­stą.

Bo wciąż euro­pej­ski kon­cern bez­względ­nie wyko­rzy­stu­je surow­ce natu­ral­ne Afry­ki.

Bo wciąż w roz­mo­wach bia­łych pra­cow­ni­ków kon­cer­nu poja­wia­ją się okre­śle­nia, że Kon­gij­czy­cy są jak zwie­rzę­ta.

Bo wciąż euro­pej­skie biz­ne­sy nazna­czo­ne są korup­cją i prze­mo­cą.

Bo wciąż widzi­my sce­ny, kie­dy po jed­nej stro­nie stoi szef insty­tu­cji (bel­gij­ski dyrek­tor par­ku naro­do­we­go), a po dru­giej w rzę­dzie słu­cha­ją­cy go pod­wład­ni Kon­gij­czy­cy.

Itd., itd.

Orlando von Einsiede Virunga
Straż­ni­cy żyją ze swo­imi pod­opiecz­ny­mi w przy­jaź­ni
Orlando von Einsiede Virunga
Doku­ment poka­zu­je pra­cę straż­ni­ków par­ku na tle woj­ny i zamie­szek, doty­ka­ją­cych DRK w ostat­nich dzie­się­cio­le­ciach

Pięk­no kra­jo­bra­zów w Wirun­dze zde­cy­do­wa­nie wyma­ga duże­go ekra­nu tv:)

Orlando von Einsiede Virunga
Orlando von Einsiede Virunga

Przy oka­zji krę­ce­nia fil­mu doszło do spo­tka­nia tak wiel­kich muzy­ków jak Salif Keita czy Yous­sou Ndo­ur. Czuć w tej muzy­ce afry­kań­ską prze­strzeń:)

Orlan­do von Ein­sie­de, Virun­ga, Wiel­ka Brytania/Kongo, 2014, 1h 45m, Net­flix

Nagro­dy: m.in. Emmy (zdję­cia), MILLENNIUM DOCS AGAINST GRAVITY

Nomi­na­cje: m.in. Oscar (doku­ment), BAFTA

7/10

Podziel się:

Skoro nogi Cię tu przyniosły, to idź krok dalej i wesprzyj naszą pomoc Afryce :)

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on print
Wydrukuj
czego_nauczyla_mnie_osmiornica

Nadzwyczajna przyjaźń z ośmiornicą zwyczajną

Taki doku­ment zda­rza się raz na sto fil­mów. Na fil­mie o nawet nie pół­me­tro­wej ośmior­ni­cy, żyją­cej w pod­wod­nej dżun­gli wodo­ro­stów, pła­cze fil­mo­wiec i pro­du­cent. Pła­cze i widz:)

Yann_Arthus_Bertrand_Anastasia_Mikova_Kobieta

„Jestem mądrą babcią”

No nie! To nie jest kobie­cość, któ­rą widzę. To nie jest kobie­cość, któ­rą znam z Afry­ki. Fil­mo­wy por­tret współ­cze­snej kobie­ty zbli­ża się do bar­dzo ana­chro­nicz­nych ste­reo­ty­pów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.